Alien: Isolation – mini review (pc)

      Geen reacties op Alien: Isolation – mini review (pc)

Alien IsolationAlien, wie kent de films uit deze filmserie niet? Persoonlijk ben ik er zelf altijd een liefhebber van geweest, waarbij de eerste film toch wel het hoogst op m’n lijstje stond. Sterker nog, deze film staat hoog op m’n lijstje qua betere films die ik ken. Er zijn in het verleden al vele pogingen gedaan om deze van deze films een game adaptatie te maken, waarbij er veelal flink gefaald werd. De laatste poging, Aliens: Colonial Marines, werd ook niet erg goed ontvangen en kreeg veel kritiek te verduren. Het leek dus een vrij gewaagde stap om wederom een game in deze setting uit te brengen, maar wie weet?

Toen ik een tijdje geleden wat youtube-materiaal tegenkwam van Alien: Isolation werd m’n aandacht op één of andere manier getrokken. De eerste indruk die ik had was eigenlijk heel simpel “wow, ziet er verbluffend goed uit”. Ik besloot me wat verder te verdiepen, wat ik las sprak me zeker aan. We nemen een sprong in de tijd vooruit, naar afgelopen week. Op de deurmat plofte een pakketje met daarin, jawel, Alien: Isolation voor de PC. Ik was pas s’avonds laat in de gelegenheid om eens even een momentje ervoor te gaan zitten en besloot mezelf maar onder te dompelen in de sfeer die een dergelijke game met zich meebrengt: koptelefoon op, verlichting uit en spelen maar.

2014-10-07_00003
Het titelscherm begint al meteen goed. De achtergrondmuziek is zeer karakteristiek en alle geluidjes in het menu zijn voor de liefhebbers van de films zeer herkenbaar. Ik zet de instellingen op maximum, waarbij gezegd moet worden dat deze game toch wel aardig wat van je PC vereist, en start een nieuw spel op. Na een introductie van je personage, de dochter van Ripley uit de eerste film, begeef je je naar Sevastopol. Dit inmiddels buiten gebruik gestelde ruimtestation ziet er heel herkenbaar uit, alleen bij de aankomst bij het station gaat het gruwelijk mis. Na een explosie wordt je gescheiden van de rest van je team en belandt je moederziel alleen op het ruimtestation. Zaak aan jou om je weg te vinden naar contact met de buitenwereld, terwijl je stukje bij beetje voorgeschoteld krijgt dat alles niet zo rooskleurig er aan toegaat op Sevastopol.

2014-10-07_00006

Het eerste stuk van de game kun je je nog redelijk normaal rondbegeven en hoef je niet zo te letten op eventuele geluiden en/of zichtbaarheid die je veroorzaakt. Gedurende de game verder vordert wordt dit een steeds meer en meer bepalende factor, aangezien elk overtollig geluid of niet in de schaduwen verstoppen kan betekenen dat je eindigt in de klauwen van de o zo bekende Xenomorph. Laatstgenoemde is echter niet de enige uitdaging die je te wachten staat op het station, er begeven zich nog veel meer “hindernissen” die je zal moeten overkomen, maar om de spanning er in te houden wil ik niet al te veel verklappen van de loop van het verhaal of datgene wat je tegen zult komen. Uiteraard blijft dit smerige beestje wel de meest grote uitdaging, vooral omdat er eigenlijk niet echt iets is wat je tegen hem kunt doen; het beest doden is namelijk niet mogelijk.

2014-10-08_00005

Is het een aanrader?

Ik ben persoonlijk als gameliefhebber absoluut geprikkeld door deze game. Voor de verandering is de benadering eens niét die van een hardcore first person shooter, maar meer een survival-horror game waar wel shooter elementen in zitten. De focus ligt heel erg op het letten op elke stap die je doet en het goed overdenken van beslissingen over hoe je iets aan wilt pakken. Je hebt maar beperkte middelen, en een full-frontal confrontatie zal meestal niet in een gunstige uitkomst resulteren. Ík ben hier wel een liefhebber van, je wordt zo veel meer de game “ingezogen” dan bij een hersenloze shooter het geval is.

Grafisch gezien mag je ook absoluut niet klagen over deze game, de graphics zien er gelikt uit en de gehele game ademt echt die jaren ’70 Sci-Fi sfeer, wat bij deze game echt goed tot z’n recht komt. Om het “film” effect wat kracht bij te zetten kun je er voor kiezen om een film-grain toe te passen over het beeld heen. Het is aan je eigen persoonlijke voorkeur of je dit liever aan of uit zet. Wat nog belangrijker is in deze game, is het geluid. Ik kan niet anders zeggen dan dat echt heel goed voor elkaar is. Je zit soms echt op het puntje van je stoel omdat je de Xenomorph in de ventilatie schachten hoort lopen, z’n voetstappen hoort naderen of ergens een geluidje hoort wat een aanwezigheid weggeeft. Zeker met gebruik van een koptelefoon is dit echt een heel toffe ervaring.

2014-10-07_00008

Als je echt een first person shooter fan bent, sla dan deze titel over. Je zult simpelweg niet aan je trekken komen, want het draait niét om de actie. In deze game draait het om overleven, om sneaken en sluipen, je weg vinden door Sevastopol zonder dat je gegrepen wordt door de Xenomorph. De spanning is soms echt letterlijk te voelen door het gebruik van licht, geluid en muziek, dit zorgde er bij mij in ieder geval voor dat ik me veel meer “in” het spel waande dan dat ik bij de gemiddelde shooter heb. Spreekt dit je aan? Zorg er dan absoluut voor dat je deze game gaat spelen, hij is zeker de moeite waard!

grafisch:4.5 out of 5 stars (4,5 / 5)
audio:5 out of 5 stars (5,0 / 5)
gameplay:4.5 out of 5 stars (4,5 / 5)
verhaal:5 out of 5 stars (5,0 / 5)
overall:4.5 out of 5 stars (4,5 / 5)

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.