Building in progress …

Als je je zoveel met airsoft bezig houdt als ik de afgelopen jaren gedaan heb, is het niet vreemd dat je altijd een verwenlijstje hebt staan van wat je nog wilt hebben. Op dat lijstje staat onder andere een, jawel , PTW. Veel lui om me heen hebben inmiddels de overstap gemaakt en ook ik ben er zeker door geprikkeld, echter zit daar 1 maar aan … het kostenplaatje. Voor een Systema PTW, in de uitvoering hoe ik ‘m zou willen hebben, zou ik al snel zo’n €2250 tot €2500 kwijt zijn. Aangezien ik geen tuin heb waar een geldboompje groeit en de staatsloterij me nog steeds overslaat en ging m dat bepaald niet worden.

Op zoek naar “the next best thing” kwam de A&K TWM4 op m’n pad. Een clone van het 2007 model van Systema, wat dus inhoudt dat je veel van de interne werken die bestemd zijn voor een Systema ook kunt steken in dit model. Het prijskaartje van de basis was maar een fractie van de aanschaf van een Systema, zo’n €450 voor de buks, 11 mags en een extra cylinder (wel zo handig). Aangezien ik niet hou van de standaard M4, gaat ook deze buks een complete overhaul krijgen … zowel intern als extern. We trappen af;

– A&K TWM4 RIS
– 12.5″ Daniel Defence freefloat rail
– RWC X Magpul Pistol Grip
– Magpul PTS trigger guard
– Magpul RVG frontgrip

– Orga Flat Hop
– ETiny ECU
– ETiny Mosfet
– ETiny Switch
– ETiny Motor

Inmidels zijn we een klein tijdje verder, en is bovenstaand lijstje al uitgevoerd. Er zijn nog een paar kleine dingetjes die gedaan moeten worden, zoals een 6.10 Orga Widebore barrel voor een wat hogere range en accuracy. Er kan in ieder geval wel gezegd worden dat met het plaatsen van het complete ETiny pakket al een zeer grote winst is gemaakt qua triggerresponse, rate of fire en consistentie qua shots. Verder moet er nu nog wat spuitwerk gebeuren om de laatste body-delen ook netjes in FDE kleuren te krijgen, zoals de stock en frontgrip. Het grootste deel van het werk is echter gedaan, dus voilá

20150920_130443 20150920_130453 20150920_130503 20150920_130512

post

New Project !

Gewoon een hele kleine teaser van een projectje wat er aan te komen zit, voor meer info zullen julie toch echt nog wat geduld moeten hebben 😉

Here we go again …

Geachte Media van Nederland

In de uitzending van Editie NL wordt vandaag weer de door ons beoefende hobby/sport weer eens in een negatief daglicht gezet, door te stellen dat we sinds gister weten wat “dit soort nepwapens teweeg kunnen brengen”.

Jammer dat men niet de moeite neemt om eens écht naar de airsoftsport te kijken, hoe dit in Nederland geregeld is en hoe men daar mee omgaat. Als men dit wél zou doen, zou men te weten komen dat er in Nederland een overkoepelend orgaan is waar men lid van dient te zijn voordat men zo’n airsoftapparaat, want zo heet het officieel, in bezit mag hebben. Dit overkoepelend orgaan, de NABV, neemt iemand alleen als lid aan na het kunnen overleggen van een Verklaring Omtrent Gedrag, welke uitgevaardigd wordt door dienst Justis. Als men eenmaal lid is, dient men strenge regels te volgen en worden er eisen gesteld aan hoe men zo’n airsoftapparaat mag vervoeren en gebruiken. In Nederland is het ook zo dat men eerst lid moet zijn van dit orgaan om een airsoftapparaat in Nederland aan te mogen schaffen. Verkopende partijen zijn zelfs verplicht hierop te controleren, doen ze dit niet of verkopen ze aan iemand zonder pas dan zijn zij zelf strafbaar.

Ik ben nu zelf een jaar of 8 actief in het airsoftwereldje en kan niet anders zeggen dan dat alle beoefenaars van deze sport die ik in die tijd ontmoet heb zich altijd aan deze strenge regels en eisen houden, júist omdat zij hun sport diep in hun hart ingesloten hebben en willen beschermen. Mensen die het niet zo nauw nemen worden hierop gewezen en indien nodig geroyeerd door de vereniging, om zo misbruik te voorkomen. Het laatste wat ik deze beoefenaars óóit zal zien doen, is hun airsoftaparaten in het openbaar dragen of ermee dreigen. Elke persoon die zich met deze sport inlaat weet heel goed wat de mogelijke gevolgen hiervan kunnen zijn; dit doe je simpelweg niet.

Airsoft is een sport waar wij plezier in hebben, waar wij gezamelijk ons voor inzetten om deze sport bij het publiek bekend te maken en vooral te laten zien dat het helemaal niets engs, gevaarlijks of dreigends is. Er is al via verschillende mediakanalen de nodige aandacht geweest voor deze sport en elke keer weer zijn de reacties van mensen hier alleen maar positief over, hoe serieus de beoefenaars met hun sport omgaan.

De gebeurtenissen bij de NOS afgelopen donderdag staan gehéél los van deze mooie sport en hebben daar niéts mee te maken. Elke beoefenaar van deze sport distantieert zich van dit soort praktijken en houdt z’n hart vast als dit soort berichten de wereld in geslingerd worden, in de hoop dat dit geen schade aan onze sport en ons imago zal doen.

Ik denk dat ik kan stellen dat ik namens ruim 6000 airsoftspelers in Nederland kan stellen dat wij het zéér op prijs zouden stellen als dit soort negatieve verwijzingen eens achterwege gelaten zouden worden en men eens een licht zou werpen op waar deze sport écht om draait; veiligheid, kameraadschap, plezier en sportiviteit!

G&P Mk18 Mod 1 – review v2

Een aantal maanden terug kon je hier de review lezen van de G&P Mk18 Mod 1, welke toen net in mijn bezit was. Inmiddels zijn we een tijdje verder, heeft het beestje wat uurtjes erop zitten en zijn er een aantal dingetjes die aan het licht zijn gekomen in de tussentijd. Tijd voor een opvolgertje dus!

Extern

Qua externals is de mening die ik indertijd had niet veranderd. Na aardig wat ruig speelwerk is er nog geen schroefje losgegaan, nog geen pinnetje afgebroken en geen speling te bekennen. Ik ben er toch wel een aantal keer vol mee op m’n plaat gegaan, waarbij ik ook wel eens op m’n buks gevallen ben, maar dat heeft geen invloed gehad op de body of andere onderdelen. Nog steeds dik tevreden dus! Het enige wat ik sinds aanschaf aangepast heb is een andere stock, een Magpul MOE stock, en een Magpul RVG grip ipv de korte stubby grip.

Intern

Op het vlak van de internals is het echter andere koek. Na een paar maandjes, waarbij er dan wel weer redelijk veel gespeeld werd, begon de gemeten FPS waarde te zakken, de nauwkeurigheid af te nemen en was de overall performance een stuk minder. Bij het openhalen van de buks, voor het vervangen van een veer, was er zeer duidelijke slijtage aan de pistol en cylinder te zien. De gehele gearbox was voorzien van een laag vet daar wordt je eng van, ik kan me dan ook goed voorstellen dat dit de nodige invloed gehad heeft op slijtage en minder wordende performance. Verder kon ik een flinke luchtlekkage vaststellen, je kon de piston echt bijna 75% de cylinder induwen voor er weerstand optradt, ook niet echt bevorderlijk. De standaard hopuprubbers zijn ook vrij snel versleten, na nog geen 4-5 maanden begon het al dramatisch te worden, na 6 maanden was het zelfs compleet onspeelbaar. Een bereik van 25-30 meter en ik kon in m’n handjes klappen.

En nu?

Eigenlijk is het nu een kwestie van upgraden die handel, niet eens zozeer omdat ik daar zin in heb maar omdat ik wel zal moeten. Zoals het er naar uitziet zal het ding intern behoorlijk gestript gaan worden en voorzien worden van :

  • Madbull Alien full steel teeth piston
  • M110 veer
  • ASCU Gen 3+ v2 mosfet systeem
  • Madbull hopup rubbers & bucking
  • G&G Hopup
  • PPS 6.03 stainless steel precision barrel
  • Magpul CTR stock
  • 11.1v Lipo’s ipv. 9.6v NimH

10523261_683002041813982_1532093481_n

Ik kan niet anders zeggen dan dat dit kleine lijstje met upgrades er tot nu toe al voor heeft gezorgd dat het bereik echt drastisch omhoog gegaan is, de trigger response echt super is en er een geluidje uit komt waar ik meteen vrolijk van wordt. De rate of fire is zelfs nog ietsje sneller geworden ondanks het aanbrengen van een wat zwaardere veer, door  de overgang van NimH naar 11.1 Lipo batterijen. De slankere stock zorgt ervoor dat je net wat wendbaarder bent, en het gebruik van een T1 in plaats van een Eotech optic werkt naar mijn mening ook een stuk prettiger. Ben ik er nu al mee klaar? Neh, nog lange niet … op den duur wil ik dit beestje nog verder pushen om zo een nóg strakker schietende buks te krijgen, die nog meer in de buurt van een PTW komt. Stay tuned !

 

Verdict na upgrades :

range:4 Stars (4 / 5)
trigger response:5 Stars (5 / 5)
rate of fire:5 Stars (5 / 5)
looks:5 Stars (5 / 5)
overall:4.5 Stars (4.5 / 5)

 

post

Shadow of Mordor – mini review (pc)

The Lord of the Rings; wie deze titel nog nooit eerder heeft horen langskomen heeft de afgelopen jaren toch echt onder een steen geleefd, zo veelvuldig heb je er iets over kunnen vernemen. Na de welbekende boeken kwamen de films, de games, de merchandise en ga zo maar verder. Afgelopen week stond er weer een nieuwe titel in dit universum te popelen om de wereld te betreden, genaamd Middle-Earth: Shadow of Mordor. Nu zijn er de laatste jaren wel vaker games uitgekomen die zich in dit in dit universum afspelen, de ene wat beter dan de andere, maar ook deze mocht zeker niet ontbreken in het lijstje aan games die de weg naar mijn console of PC gevonden hebben. Tijd om het zwaard uit de kast te rukken, de baard te laten staan, de wilde haren te laten wapperen in de wind en ondertussen de nodige Orcs en Uruks te trakteren op een flinke schop onder hun reet.

Verhaal

De grootste kracht als het aankomt op The Lord of the Rings is toch wel het verhaal. De schrijver van de boeken, J.R.R. Tolkien, heeft eigenlijk het grootste deel van z’n leven aan de boeken gewerkt wat er in geresulteerd heeft dat de wereld die hij “gecreëerd” heeft een onwijs grote diepgang kent. Hier schuilt echter ook een gevaar in, de verwachtingen van games en/of films die zich in dat universum afspelen is veelal vrij groot; je gaat er van uit dat alles klopt. Zelf ben ik een redelijke fan van de boeken en films, en begin dus aan de game met een kleine voorzichtigheid. Deze game speelt zich af tussen de boeken van “The Hobbit” en “The Lord of the Rings” , waarmee we dus een periode ingaan die nog niet veel aan bod gekomen is, waarmee er dus aardig wat ruimte is om zelf in te vullen.

middle-earth-shadow-of-mordor-uruk-campfire-screenshot

Je kruipt in de huid van Talion, een Ranger uit Gondor die belast is met de taak om de grens van “The Black Gate” te bewaken. In het begin de game wordt de stelling van Talion overlopen, waarbij hij moet toekijken hoe z’n vrouw en zoon afgeslacht worden door een dienaar van ultieme badass, Sauron. Nadat je dit schouwspel voor je ogen hebt zien afspelen wordt ook bij Talion de keel doorgesneden, maar in plaats van te sterven wordt hij teruggeschopt naar het rijk der levenden door Celebrimbor. Laatstgenoemde is verantwoordelijk voor het smeden van de Rings of Power en heeft je weer tot leven gewekt om te proberen om Sauron samen te stoppen, waarbij je gaandeweg steeds meer en meer over hem te weten komt. Ook loop je in de game veelvuldig Gollum tegen het vege lijf, welke ook in dit verhaal weer een rol vervult en je op bepaalde sleutelmomenten in de game weer verder helpt.

Actie!

Het verhaal speelt dus zeker een rol in deze game, maar is naar mijn mening toch wel een beetje ondergeschikt aan de kern ervan; gewoon bruutweg hacken en slashen. Laten we eerlijk zijn, dat is toch wel hetgeen waar deze game z’n punten mee scoort. Het combatsysteem is eigenlijk vrij simpel, je kunt aanvallen en blocken en daarmee heb je het eigenlijk wel gehad. Deze combi van vechten speelt verrassend vloeiend, het blocken van een aanval werkt echt instant en heeft daarmee een veel meer intuïtief gevoel dan bijvoorbeeld de Arkham Asylum games je geven. Naast de simpele attack en block moves heb je verder de beschikking wat speciale krachten die je kunt gebruiken als je een minimum aantal combo-moves gemaakt hebt, zoals een executie of een ground-stomp. Naast de close combat heb je ook de beschikking over een boog, waarmee je op langere afstand de Uruks kunt trakteren op een welgemikte pijl tussen de ogen.

Middle-earth™: Shadow of Mordor™_20140926233935

Het afslachten van Orcs en Uruks gaat dus prima en levert opzich niet veel problemen op, het wordt pas lastig als er alarm geslagen wordt of als er een captain bij de strijd betrokken wordt. Deze captains spelen een belangrijke rol in de game, en zijn een groot onderdeel van het Nemesis systeem waar de game om draait. Elke keer als jij een battle met een captain hebt onthoudt het systeem de uitkomst en zal deze de volgende keer als je de captain weer tegen het lijf aan loopt je taunten over de uitkomsten van voorgaande ontmoetingen. Ook wordt een captain alsmaar sterker elke keer als hij jou de eeuwige jachtvelden op weet te jagen, wat er weer in resulteert dat jij meer punten kunt verdienen als je hém zover weet te drijven dat z’n kop van z’n romp gescheiden ligt. Het mag gezegd worden dat ‘t best een leuk systeem is en uitdagender is dan ik in eerste instantie verwacht had.

Alleen maar lof?

Nee, het is niet alleen maar lof wat te trompet speelt hier, er zijn absoluut kritische puntjes aan te merken op deze game. Zo laat de besturing van de camera zo nu en dan te wensen over. Op sommige momenten beweegt de camera zo dat je in een onmogelijke camerahoek zit en je gewoonweg geen zicht hebt op je karakter. Ook de besturing als het aankomt op het beklimmen van gebouwen laat nog wel eens iets te wensen over, het is mij meer dan eens overkomen dat de besturing ervoor zorgde dag ik naar een compleet andere richel of plek bewoog dan wat de bedoeling was. Jammer, het zijn kleine schoonheidsfoutjes.

hdwallpapersimage.com-middle-earth-shadow-of-mordor-wide-hd-wallpaper-1920x1080_31374

Ook het verhaal, hoe goed het ook de game verweven zit, kon mij niet echt heel erg meeslepen. Misschien is dat te wijten aan dat ik vrij veel over dit universum weet en gelezen heb, ik durf het niet te zeggen. Mij bekruipt het gevoel dat het verhaal in deze game een ietwat ondergeschikte rol heeft gekregen aan de actie, waar het toch eigenlijk vooral om draait. De game is absoluut vermakelijk, ziet er grafisch erg netjes uit en speelt lekker weg,  maar het maakt nét niet de verwachtingen waar die ik er van had. Toch zal ik me rijkelijk vermaken met het veelvuldig afhakken van armen, benen en hoofden van al dat lelijke tuig wat er in Mordor rondloopt 🙂

grafisch:4 Stars (4 / 5)
audio:3.5 Stars (3.5 / 5)
gameplay:4 Stars (4 / 5)
verhaal:3.5 Stars (3.5 / 5)
overall:3.75 Stars (3.75 / 5)
post

Alien: Isolation – mini review (pc)

Alien IsolationAlien, wie kent de films uit deze filmserie niet? Persoonlijk ben ik er zelf altijd een liefhebber van geweest, waarbij de eerste film toch wel het hoogst op m’n lijstje stond. Sterker nog, deze film staat hoog op m’n lijstje qua betere films die ik ken. Er zijn in het verleden al vele pogingen gedaan om deze van deze films een game adaptatie te maken, waarbij er veelal flink gefaald werd. De laatste poging, Aliens: Colonial Marines, werd ook niet erg goed ontvangen en kreeg veel kritiek te verduren. Het leek dus een vrij gewaagde stap om wederom een game in deze setting uit te brengen, maar wie weet?

Toen ik een tijdje geleden wat youtube-materiaal tegenkwam van Alien: Isolation werd m’n aandacht op één of andere manier getrokken. De eerste indruk die ik had was eigenlijk heel simpel “wow, ziet er verbluffend goed uit”. Ik besloot me wat verder te verdiepen, wat ik las sprak me zeker aan. We nemen een sprong in de tijd vooruit, naar afgelopen week. Op de deurmat plofte een pakketje met daarin, jawel, Alien: Isolation voor de PC. Ik was pas s’avonds laat in de gelegenheid om eens even een momentje ervoor te gaan zitten en besloot mezelf maar onder te dompelen in de sfeer die een dergelijke game met zich meebrengt: koptelefoon op, verlichting uit en spelen maar.

2014-10-07_00003
Het titelscherm begint al meteen goed. De achtergrondmuziek is zeer karakteristiek en alle geluidjes in het menu zijn voor de liefhebbers van de films zeer herkenbaar. Ik zet de instellingen op maximum, waarbij gezegd moet worden dat deze game toch wel aardig wat van je PC vereist, en start een nieuw spel op. Na een introductie van je personage, de dochter van Ripley uit de eerste film, begeef je je naar Sevastopol. Dit inmiddels buiten gebruik gestelde ruimtestation ziet er heel herkenbaar uit, alleen bij de aankomst bij het station gaat het gruwelijk mis. Na een explosie wordt je gescheiden van de rest van je team en belandt je moederziel alleen op het ruimtestation. Zaak aan jou om je weg te vinden naar contact met de buitenwereld, terwijl je stukje bij beetje voorgeschoteld krijgt dat alles niet zo rooskleurig er aan toegaat op Sevastopol.

2014-10-07_00006

Het eerste stuk van de game kun je je nog redelijk normaal rondbegeven en hoef je niet zo te letten op eventuele geluiden en/of zichtbaarheid die je veroorzaakt. Gedurende de game verder vordert wordt dit een steeds meer en meer bepalende factor, aangezien elk overtollig geluid of niet in de schaduwen verstoppen kan betekenen dat je eindigt in de klauwen van de o zo bekende Xenomorph. Laatstgenoemde is echter niet de enige uitdaging die je te wachten staat op het station, er begeven zich nog veel meer “hindernissen” die je zal moeten overkomen, maar om de spanning er in te houden wil ik niet al te veel verklappen van de loop van het verhaal of datgene wat je tegen zult komen. Uiteraard blijft dit smerige beestje wel de meest grote uitdaging, vooral omdat er eigenlijk niet echt iets is wat je tegen hem kunt doen; het beest doden is namelijk niet mogelijk.

2014-10-08_00005

Is het een aanrader?

Ik ben persoonlijk als gameliefhebber absoluut geprikkeld door deze game. Voor de verandering is de benadering eens niét die van een hardcore first person shooter, maar meer een survival-horror game waar wel shooter elementen in zitten. De focus ligt heel erg op het letten op elke stap die je doet en het goed overdenken van beslissingen over hoe je iets aan wilt pakken. Je hebt maar beperkte middelen, en een full-frontal confrontatie zal meestal niet in een gunstige uitkomst resulteren. Ík ben hier wel een liefhebber van, je wordt zo veel meer de game “ingezogen” dan bij een hersenloze shooter het geval is.

Grafisch gezien mag je ook absoluut niet klagen over deze game, de graphics zien er gelikt uit en de gehele game ademt echt die jaren ’70 Sci-Fi sfeer, wat bij deze game echt goed tot z’n recht komt. Om het “film” effect wat kracht bij te zetten kun je er voor kiezen om een film-grain toe te passen over het beeld heen. Het is aan je eigen persoonlijke voorkeur of je dit liever aan of uit zet. Wat nog belangrijker is in deze game, is het geluid. Ik kan niet anders zeggen dan dat echt heel goed voor elkaar is. Je zit soms echt op het puntje van je stoel omdat je de Xenomorph in de ventilatie schachten hoort lopen, z’n voetstappen hoort naderen of ergens een geluidje hoort wat een aanwezigheid weggeeft. Zeker met gebruik van een koptelefoon is dit echt een heel toffe ervaring.

2014-10-07_00008

Als je echt een first person shooter fan bent, sla dan deze titel over. Je zult simpelweg niet aan je trekken komen, want het draait niét om de actie. In deze game draait het om overleven, om sneaken en sluipen, je weg vinden door Sevastopol zonder dat je gegrepen wordt door de Xenomorph. De spanning is soms echt letterlijk te voelen door het gebruik van licht, geluid en muziek, dit zorgde er bij mij in ieder geval voor dat ik me veel meer “in” het spel waande dan dat ik bij de gemiddelde shooter heb. Spreekt dit je aan? Zorg er dan absoluut voor dat je deze game gaat spelen, hij is zeker de moeite waard!

grafisch:4.5 Stars (4.5 / 5)
audio:5 Stars (5 / 5)
gameplay:4.5 Stars (4.5 / 5)
verhaal:5 Stars (5 / 5)
overall:4.5 Stars (4.5 / 5)